Keman sesiyle yalnızlık delinmez
Karanlığı yırtan ışık huzmesi yoktur payesinde
Belki bir şiirle akar zaman
Ölümü arzular insan
Sabahki buluşmaya erken varmak için
Sevgili, güneşin aydın yüzünde açar
Ama her gece devrilişinde
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta