Gecenin sessizliği çöktü yine,
Karanlığı beni içine çekmekte..
Başımı yastığa koydum işte..
Haydi durma uzattım elimi gelsene
Gidelim sonsuzluklar diyarı Çocuk Bahçesine...
Koşalım oynayalım eskisi gibi delice...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hepimiz gelip geçici değil miyiz?
Şu Dünya denilen yerde
AYNEN BÖYLE
BİRDE BUNUN FARKINA VARABİLSEKTE
ÖBÜR DÜNYA İÇİN ÇALIŞŞAK
ÇALIŞABİLSEK
ANLAMLI İÇİ DOLU BİR ŞİİRDİ
KUTLUYORUM
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta