Ölümlülüğünü aslında hiç var olmaması gereken ruhlarının içerisinde ölümsüzleştirmeye çalışan acınası varlıkların arasında üstünlüğümü üstünlükle gizliyorum. Beni görebildikleri ve hissedebildikleri için çok şanslı, fakat yargılayabilecek yeterliliğe eriştiklerini sandıkları için ne kadar acınası olduklarının farkında bile değiller. Bu acınası yaratıkları varlığımla onurlandırıyorum ama bunu hak ettiklerinden emin değilim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta