Ne kadar ve nasıl feleğe karşı direndiğini,
Bir ben bilirim bir de Mevla...
Utansın kader, utansın hayat, utansın felek,
Çomak soktu tozpembe hayallerine.
Kuzuydun, kuzucuktun, ailene sevenlerine,
Hem de, hem de bana ve yüreğime.
Hayatın bir kez daha boş, bomboş olduğunu...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta