'İnsanım' diye gezdim yıllarca,
Kestane şekerini de hiç bilmedim,
Çayla demlendim, kabak çekirdeği sesinde
Simidi yerken sahiden,
'Saygın Beyefendi' yazmadı sırtımda.
Her sabah uyanırdım eskici sesinde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



