İki minare arasında, altın tabak gibi
Guruba düşmüş güneş, batmakta
Zaman, dönmekte geceye ve tasalanmakta çocuk
Yine akşam oluyor, yalnızlık başlayacak,
Karanlık çöktüğünde
Oyalanmaktaydı gündüzleri, sokaklarda gezdiğinde
Adam yerine koyardı kendini, akşam evine gidermişçesine
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Kutluyorum İlhanca.
o gariban çocuk gibi fakir olmuş insanlar.. çocuğuun fakirliği parasızlıktan, insanların fakirliği vicdansızlıktan.. Duyarlı yüreğinize teşekkürler İlhan bey..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta