Ömür denen bu hayatın, yazı gitti kışı kaldı
Fayda vermez saltanatın, çoğu gitti azı kaldı
Geçti gençlik yıllarımız, şimdi piri fani kaldı
Azrail’in gölgesini, üstümüzde hissederiz
Emaneti sahibine, verecek canımız kaldı
Sığmazdık koca dünyaya, kafa takmıştık fezaya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
