Fakat Şiiri - Burak Göç

Hakkın izniyle bir gün güneş dikti gölgemi
Var edenin adıyla gölgede aydınlandım
Beni bir çölden kurtardı kırk ayaklı gemi
Yelkenler ortasında doğmaya hazırlandım
Fakat;
Bozgun fikrinin desenini ezberledi gözlerim
Kan nehri önünde fikrimden kurşunlandım
İntikam ki soyu Samanyolu kadar derin
İntikamın Irkı namına ölümle nişanlandım
Fakat;
Mahşer değdi tenime yaprak melodisinden
Sahradan doğruldum, vahaya ışınlandım
Doğumlar dinledim ay yüzlü kuşların sesinden
Ölü toprağımı defnedip dirilişe uyandım
Fakat;
Ayrılık kapısına yumruklar atarken ayrılık
Bir aralık ışık sızan pencereye inandım
Bir pencere; mat rengi ve köşesi kırık
Yaklaştıkça önüne ölüyorum sandım
Fakat;
Yine başımda sarığım sevmek, yaşamak ellerim
Ellerimin yorgun çizgilerine uzandım...