Yalnızlığın zirve yaptığı yokuşlarda kendini ararsın
Susturamazsın içindeki çığlığı.
Bedenin üşür düşlerin küser beynin uyuşur
Kalbinden kalem ucuna dökülür dizeler.
Yüzünü güneşe dönen ay çiçekleri gelir aklına
Gelincik tarlaları..
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta



