sevdasını kurşun bilmiş...besbelli,
sıkmış yüreğine yüreğine.
bu gidişte dönüş yok...temelli.
inanmadı kimse gideceğine.
zemheriden hiç çıkmadı bedeni.
don tutmuş sevdalarla üşüdü.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




sevda mı hayatın yanılgısı yoksa hayat mı sevdanın içinde saklı........neden canımızı yakmaktan ve kendi katlimize hüküm vermekten böylesi haz duyarız........sonrası meçhulden son da olsa yine bir medet umarız...sanki canımızı yakarken öldüresiye teslim olup katlimize ferman çıkarırken ona sormuş gibi
yüreğinden kan sıçramış gözüne.
sarmış üstünü sevdanın buğusu.
gül yaprağın dökmüş, yatmış üstüne,
ancak böyle olur sevda kokusu..!
Caresizlige haykiris gibi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta