Kırılmış, gözyaşında boğulmuş bir kalp vardı,
Soğuk bir kül tablasında saklanan bir cinayet.
Şehrin en soğuk, en acınası kaldırımında,
En gereksiz otobüs hattında, hatta durağında,
Sıkıştırılıp ufacık bir sandığa, bırakılmış bir kalp.
Duraksa hiçbir şeyin farkında değildi.
Aslında bu faili malum cinayetin farkında olan da yoktu,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta