Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

DUDAK İZLERİN
Ilgıt ılgıt esip içime akan,
Güneş’ten çok sıcak bağrımı yakan.
Bütün çiçeklerden bin bahar kokan,
Kalbim de mühürdür dudak izlerin.

DİRENMEK YASAL VE DİNSEL BİR HAKTIR
Zalimlerin, zulümlerine, haksızların haksızlıklarına,
Dünlerde direndik, bugün de direniyoruz,
Gerektiğin de yarınlarda da direneceğiz.
Tüm devrimler direne-direne kazanıldı,
Kölelikten insanlığa, ümmetlik ten vatandaşlığa,

EZİLENLER KARDEŞİM
Her nerede ezilen, dışlanan insan varsa,
Onlar benim kardeşim, onlar hısım,akrabam.
Kızılderili,Zenci, dil,din,ırk ayrı olsa,
Ezilenler kardeşim, hepsi hısım,akrabam.
Ezenler düşmanımdır, zalimle benim kavgam.

EY! Aydınlığın düşmanları

Ey! Aydınlığın düşmanları
Karanlığın dostları,
Ey! Yarasalar gibi yaşayanlar
Kan emiciler kanla beslenenler,

GARDAŞ
Güzel bakan gözler hep güzel görür,
İnsanlar insanın aynası gardaş.
Özünde ne varsa, sözüne vurur,
İnsanlar insanın aynası yoldaş.

ERKEKLER DE AĞLAR
Kim demiş erkekler ağlamaz diye,
Bir kara sevdaya düşende sen gör.
Hep gizde ağlarlar kınarlar niye,
Aşk aşk diye bülbül ötende sen gör!

EŞİĞİNDE ÖLEYİM
Elli yıl pencereden, kapıdan aşk dilendim,
Çöpteki atıklarla, yedim, içtim beslendim,
Altıma bir hasır ser, yorgan istemem derdim,
Kapı kulun et beni, eşiğine geleyim...

EVRENSEL HUKUK
İnsan haklarından bahsetsem size,
İşinize gelmez anlamazsınız.
Haklılarla birlik haksız taşladım,
Benimle birlikte taşlamaz sınız.

HALA CANIMIN İÇİNDE Serbest şiir.
Hala canımın içinde canım san,
Kanımın için de kanım san,
Gel sen güneşim ol,
Ben de dünyan olurum,
Döner dururum ekseninde, bıkmadan, usanmadan.

GÜZEL GÜNLER
Güzel günler vaadiyle, kocadı gençliğimiz,
Irk, mezhebe, yok idi nefretimiz, kinimiz,
Tüm insanlar kardeş der, inancımız, dinimiz,
Ufukta ne bir umut, nede hala ışık var,
Güzel günler görmeden, öleceğiz çocuklar.