Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

İNSAN YARATILDIM BEN

Ben insansam dövüş, kavga neyime,
Sev de sevil diye, yaratıldım ben.
İnsanı katletmek gider gücüme,
Çok şükür ki insan yaratıldım ben.

İNSAN GELMEK, ADAM OLMAK
Elbet de önemlidir, dünyaya insan gelmek,
Edep, erkan öğrenip, ilim peşinde yelmek,
Ömür bitene kadar, kul hakları yememek,
Ne mutlu adam olup, sevgi bırakanlara.

KIRKAYAKTA BİR GÜZEL,
Kırkayakta bir güzel gördüm,
Melek misin, huri misin, peri mi?
Sen kimsin diyemedim.
Güzel mi güzel, özel mi özel,

KÖMÜR OCAKLARIN DA FACİALAR BİTMİYOR,
Kuşlar cıvıl- cıvıl ötmüyor yine bu sabah da,
Çiçekler, güller solgun, bülbüller suskun.
Çocukları, hanımları ağlaşıyorlar,
İşçi babaları ya topraklar ya da sular altında can verende,
Yüzleri utanmaz, vicdanları taşlaşmış sızlamaz,

KÖY ENSTİTÜLERİNE AĞLAMA GÜNÜ
İçime sindirmedim, günümü kutlamayı,
Cumhuriyet devleti, beni çoktan unuttu.
Öğretmenler arıyor, başöğretmen Atayı
Hasan Ali Yücelim, hala yerin dolmadı.
Yeni yetişen nesil, eseriniz olmadı.

KENDİ DÜŞEN BİR İNSAN,
Kendi düşen bir insan, ağlamazmış diyemem,
Adaleti yok sayıp, zulme boyun eğemem,
Babam zalimlik yapsa, babam diye sevemem,
Bizler aziz vatanı, Türk, Kürt, korumalıyız.

MARJİNAL PARTİ
Aydını çok ülkede, akıl her zoru aşar,
Zifir karanlıklarda, ancak yarasa yaşar.
Doğruya bilge varır, cahil yanılır, şaşar,
Nice marjinal parti, tarihin çöplüğünde,
Zalim yöneticiler, cehennemin dibinde.

MEÇHULE
Gidişi var dönülmeyen,
Akıbeti bilinmeyen,
Adı batsın ölüm denen,
Gideceğiz bir meçhule.

PİŞMANLIKLARIM
Binde birini yazsam, onlarca şiir eder,
Kendimi avutarak, diyemem ki bu kader,
Korkum o ki kaderse, kabrime değin gider,
Beni yedi bitirdi, her gün pişmanlıklarım.

OKU KIZIM
Peygambere oku dendi,
Kuran ilim için indi,
Okul cehaleti yendi,
Oku oğlum, oku kızım.