Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

DOST
Dost,dosttan ayrı düşmezse,
Dost sevgisin bilmez imiş.
Gözlerden boşansa yaşlar,
Eli tutmaz silmez imiş.

HÂKİM BEY
Kırılacak bir kalem arıyorsan hâkim bey,
Şansımı mutsuz yazan, şu kalemi bul da kır.
Mutluluğu tatmadım, geçti gitti onca yıl,
Mutluluk nasıl bir şey, anlat bana hâkim bey.

GEÇ KALDIN BE AZRAİL
Geç kaldın be Azrail, tatlı canı almaya,
Teni kara toprağa, belek yapıp, sarmaya,
Elin boş döner inan, gelme kapım çalmaya,
Senden önce nazlı yar, aldı gitti canımı.

GENÇLER
Sizlere örnek olsun, altmış sekiz kuşağı,
Sakın ha olmayınız, ABD'nin uşağı!
Çalışın yakalayın, muasır olan çağı,
Emperyalist oyuna, aman gelmeyin gençler.

GÜLCE
Aşkımıza Azrail'de acırken,
Ömrünüze ömür katım ha derken,
Birlik ölme kavli noterde varken,
Sensiz ölüp gitmek kolay mı Gülce?

HOŞ BİR SOHBETE AÇIM
Dünyanın nimetiyle, aç kalmadım ve doydum,
Sağlığım hep yerinde, gece rahat uyudum,
Aşk şarabı içerek, ömrümce sarhoş oldum,
Güzelim insanlarla, aşka, sevgiye açım
Bilge olan insanla, hoş bir sohbete açım.

HER ŞEYİ KİRLETTİLER
Şu yobaz sürüsünde, ne ut ne haya kaldı,
Çok vicdanlar ve tözler taşlaştıkça karardı.
Bu güruhun amacı, zenginlik mevki, para,
Edep, erkan kalmadı, ar yok yüzler kirlendi.
Camiler okulları, imam öğretmen yendi.

İNSAN GELMEK, ADAM OLMAK
Elbet de önemlidir, dünyaya insan gelmek,
Edep, erkan öğrenip, ilim peşinde yelmek,
Ömür bitene kadar, kul hakları yememek,
Ne mutlu adam olup, sevgi bırakanlara.

KIRKAYAKTA BİR GÜZEL,
Kırkayakta bir güzel gördüm,
Melek misin, huri misin, peri mi?
Sen kimsin diyemedim.
Güzel mi güzel, özel mi özel,

KENDİ DÜŞEN BİR İNSAN,
Kendi düşen bir insan, ağlamazmış diyemem,
Adaleti yok sayıp, zulme boyun eğemem,
Babam zalimlik yapsa, babam diye sevemem,
Bizler aziz vatanı, Türk, Kürt, korumalıyız.