Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

VAZ GEÇME ÇOCUK
Beni dinle çocuk, bir âşık sözü,
Aman ilk aşkından çevirme yüzü.
Aşk ateşi ile yandırın özü,
Mecnun gibi ıssız çöllere düşsen,
Sakın ilk aşkından vaz geçme çocuk,

VAZGEÇMEM
Ömrümden çalıp ta ömrüne katsan,
Cehennemden sıcak ateşe atsan,
Köle pazarında kul diye satsan,
Vazgeçmem sevgilim, vazgeçmem senden.

VAZGEÇMİYOR
Bu aşk beni deledecek,
Yaka yaka kül edecek,
Gözyaşlarım sel edecek,
Gel bu aşktan vazgeç diyom,
Deli gönül vazgeçmiyor.

VEFA
Vefadır insanları, bir birine bağlayan,
Kalıcı dostlukları, yaşam boyu sağlayan,
İyi günde dost eden, kötü günde de düşman,
Ne yazık ki o vefa, gör vefasızlık oldu.
İstanbul da bir semtte, isim olarak kaldı...

VEFASIZ
Mutsuz günlerim de bir darbede sen,
Vurdun gittin paraladın vefasız,
Hiç kimseye eğmem demiştim başım,
Serdin gittin tözlerimi vefasız.

VEFASIZ YILLAR.

Kimileri şen,şakrak,ağlıyor kimi kullar,
Sel oldu aktı geçti,nice vefasız yıllar.
Ben hep ağlayan oldum,gözlerim kan yaş dolu,
Har oldu yaktı geçti, nice vefasız yıllar.

VEKİL BEYLERİN DİKKATLERİNE İKİ:
Bizler de düşenlere, vurulmaz demeyesin,
Yıkılan gururların, çalınan onurların,
Kaybedilen gençlerin, yaralı yüreklerin,
Çıkarılan gözlerin, dökülen feryatların,
Yuvasına dönmeyen, gencecik kuzuların,

VEKİLİM DEMİYORUM İKİ
Çokluk ekranlar yandaş, TV seyretmiyorum,
Sizler miting yapanda, meydana gitmiyorum.
Muhalefet, iktidar, sizlere kızıyorum,
Oy verdiğime pişman, vekilim demiyorum,
Dönek, yağcı adına, billâh utanıyorum.

VERİLMEZ
Cahillerle sohbet etme,
Kalbin kırar gücendirir,
Kamil kulla eyle sohbet,
Dinleyenler hiç gerilmez…
Bilir isen az, öz konuş,

VERİRİM
Annen çiçek koymamış, birem birem toz almış,
Onları arı gibi, saf ve halis bal yapmış.
Daha ana rahminde, senin mayana katmış,
Bir güzelin özü de, yüzü kadar güzelse,
Can derim, canan derim, tüm varımı veririm.