Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

OLAMAYAN DIR
Dünyanın en yalnız, yoksul insanı,
Sadık tek bir dostu olamayan dır.
Olsa da ne yazar cihan sultanı,
Namus sözü verip tutamayan dır.
Aradığı dostu bulamayan dır.

ÖL DİYORLAR
Yaş yetmişi geçtiğinde,
İhtiyarlık düştüğünde
Akıl, fikir şaştığında,
Yeter gayrı öl diyorlar.

OLDUĞUM
Senin güzelliğin dillerde destan,
Oldum tedavisi olmayan hastan,
Ne güzel yakışmış kırmızı fistan,
Busen cana ilaç kurban olduğum.

MİHMAN
Melamet hırkasın yenime giysem,
Soğuk bir kış günü kapına gelsem,
Donmak üzereyim üşüdüm desem,
Mihman etmez misin kurban olduğum.

OLDUK
Yaş kemale erdi karamsar düşler,
Yatakta sırt döner sevgi yok eşler,
Zehir, zıkkım oldu çok tatlı aşlar,
O mavi düşleri göremez olduk…
Yaralar kalplerde saramaz olduk…

OLDUK GURBET KUŞLARI
Bir kısmımız gurbette, bir kısmımız sılada,
Ayrılık hasretiyle, başlar dertte, belada,
Kimimiz açık ağlar, kimimizde dulda da,
Her canımız bir yerde, olduk gurbet kuşları,
Berçenek de geçiyor, çokluk hayal, düşleri…

OLDUM
Görür görmez aşkın içime doldu,
Seni mutlu etmek bana borç oldu,
Yalvardım, yakardım gül beniz soldu,
Âşık oldum, şair oldum, dil oldum.

MEZAR OLDUM
Gizli gizli aksın derken gözyaşım,
Bentlerini yıkan bir baraj oldum.
Vay zehre bulandı ekmeğim, aşım!
Yellerle savrulan bir gazel oldum.

OLDUM NERDESİN
Aramadık şehir, bucak koymadım,
Nazlım seni arar oldum nerdesin?
Leblerinden içip aşka doymadım,
Yârim seni arar oldum nerdesin?

OLDUN BİR KABİL
Her canlı ölümü tadar der dinler,
Sende tadacaksın mutlaka gafil.
Af olmaz günahlar, kul hakkı, kinler,
Sen de öleceksin bilesin tıfıl.
Öyle çok azdın ki oldun bir Kabil.