Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

ZOR
Her gündüzün geceye, dönüşmesidir ölüm,
Sıcak, soğuk dudaklar, öpüşmesidir ölüm,
Kefenlenen sevginin, gömülmesidir ölüm,
Ölmek bir şey değil de yar den ayrılması zor…

BÖYLE KİŞİLER
Aç ve çıplak olan kula acımaz,
Merhamet sahibi olmaz kişiler…
Yoksulu, muhtacı insandan saymaz,
Pak vicdan sahibi olmaz insanlar…

KÖR OLSUN
Sevda çok âşıkları, kaderine küstürdü,
Sevda nice âşıkı, dara çekti astırdı,
Sevda onca aşıkın, kellesini kestirdi,
Ah şu kara sevdanın, şiir dili lal olsun!

KORONA
Tedbir sizden takdir Allah'tan dedi,
Tarihi belirsiz ev hapsi verdi.
Koca insanları bir virüs yendi,
Hapsetti evlere zalim korona…

KORONA İKİ
Yüz yılda bir dünyada, böyle felaket olmuş,
Kaynaklarda belgeli, beş yüz milyon can almış,
Bu yıl iki bin yirmi, yüz yıl sonun da gelmiş,
Çok şükür torpilin yok, hırsız, zengin olana,
Kaç milyonu öldürüp, yok olun sen KORONA…

KORONA ÖĞRETMELİ
Özgürlüğün kıymetini,
Bu dünyanın nimetini,
Bilmeyen tor cahillere,
Biz aydınlar dileyelim,
Bu korona öğretmeli…

KORONA VİRÜS
Zengine para destek, fakirlere nasihat,
Varsıl yer, yoksul bakar, neden kopmaz kıyamet?
Bozuk olan düzende, namuslu etmez rahat,
Hapsettin aç, çıplağı, eve korona virüs…
Bela zulümden gelir, biz Allah’tan biliriz…

KORU VE KURTAR YA RAB
Senden hiç korkmaz oldu, kullardan utanmıyor,
Münafıklar şerrinden, mazlumu koru Çalap.
Hak, hukuk ve adalet, yasayı tanımıyor,
Münkirlerin şerrinden, mümini kurtar Ya Rab.

KÖŞE BAŞLARINI Serbest

Köşe başlarını,
Utanmaz, rezil insanlar tutmuşlar,
Vicdanları da yüzleri kadar kara ve kirli,
Ne Allah’tan korkuları,

KOŞTUM DURDUM
Seni gidi vicdansız, seni gidi insafsız,
Sana nasıl inandı benim gibi bir şansız.
Kendimi suçluyorum aşk elinden çok bahtsız,
Umutsuz aşk peşinden kuru bir yaprak gibi,
Taşlara çarpa çarpa yıllarca koştum durdum.