Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

OLUR ÇIKARSIN
Bahar gülüm diye seve başlarsam,
Utanır güz gülü gibi solarsın,
Biraz eleştirip gülle taşlarsam,
Kırk yıllık bir düşman olur çıkarsın…

ÖLÜR GİDER DE ANLAMAZ
Ehli beyti bilmeyenler, düşman olup zulmedenler,
Dört kapı ve kırk makam ile hakikate ermeyenler.
Kem nefsini ıslah edip, doğru yolu sürmeyenler,
Durmadan gıybet eyleyip, Enel Hak nedir anlamaz.

ÖLÜR GİDERİM
Aşkın için geldim yalan dünyaya,
Aşkım bitti dersen göçer giderim.
Sen düşürdün beni kara sevdaya,
Sevdam bitti dersen ölür giderim.

ÖLÜRKEN DE AÇ ÖLMEK
Hiçbir işe yaramaz, yakınmak ve ağlamak,
Hep doğarken, yaşarken, ölürken de aç kalmak.
Oydan, askerden başka, değeri yok canların,
Fıtratlarında varmış, tüm fakir insanların,
Hem doğarken, yaşarken, ölürken de aç ölmek.

OLUR MUSUN
Gönül bana küslük koydu,
Ciğerimi içten oydu,
Güllerim bahar da soldu,
Bülbüller şakımaz oldu.
Barışmaya gücüm yetmez,

ÖMRE YANARIM
Hayal kur kur geçti gündüzle, gecem,
Acımadı cana oyyy zalim ecem!
Mutluluk tütmedi yanmadı bacam,
Akılsız başıma vurur ağlarım,
Hep beyhude geçen ömre yanarım.

ÖMRÜM
Korkarım ahlarla bitecek ömrüm,
Ak deniz de battı son umut gemim,
Başıma yıkıldı devranım, demim,

ÖMÜR
Nede çabuk geçti gençlik yılları,
Gözler kara görür oldu alları,
Yorar oldu dümdüz giden yolları,
Çok çabuk yaşlandı, çok çabuk ömür.

ÖMÜR SANDIĞIN
Çok uzun bir yaşam ömür sayılmaz,
Mezar taşlarına yaşa yazılmaz,
Mutsuz geçen her gün ölüm çağrılır,
Mutlu geçen yıllar ömür dediğin.

ÖMÜR BİLDİĞİN
İnsanlar ömrünü ilme vermeli,
Dağın ardındaysa dağı delmeli,
Yeni bir buluşsa alıp gelmeli,
Harcanıp bitmeden ömür bildiğin…