Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

DERHAL KURTARMALIYIZ
Bu günleri o günden gördü yüce Atatürk,
Bütün Anadolu da, kurdu ulusça birlik.
‘Yurt ta cihan da sulhla’, sağladı düzen, dirlik.
Siyaseti cahilden, dini tarikatlardan,
Mutlaka ve çok acil, derhal kurtarmalıyız.

VARDIR UNUTMAN DOSTLAR
Hayat bir merdivendir, çıkışı var inişi,
Sağlam basamaklara basmalı, çıkan kişi.
Şansa bırakmamalı, acı olan düşüşü,
Çıkışın bir düşüşü, vardır unutman dostlar.

DOSTUM OZAN BİNDEBİRE
İçinden kemirir herkesin derdi,
Bu dertleri sana sevgin mi verdi?
Aşkı bilmeyenler kınadı, yerdi,
Sezemem derdini Ozan Bindebir.

DÖKTÜĞÜ DİLE YAZIK
Dost dediğin dostuna, atmamalıdır çamur.
Kırk gün kırk gece yağsa, yıkamaz onu yağmur.
Olmaz olsun böyle dost, sırttan atılmaz kambur,
Bunları dost belleyen, akılsız kula yazık.

GÖZLERİM AÇIK GİDER
Kemler iyilerden çok, yaşanmaz bu dünyada,
Boğulacak insanlık, yazık dökülen kanda.
Cümlemiz misafiriz, iki kapılı handa,
İnsanlık barışını, ben ölmeden görmezsem,
Yaşarken kahrolurum, gözlerim açık gider.

KÖR KUYU DA DARDAYIM
Bana acıyın canlar, dert ile yanar içim,
Dertler alt etti beni, yenmeye yetmez gücüm.
Şans yüzüme gülmedi, sorgularım hep niçin,
Şeyda bülbüller gibi, figan dayım, zar dayım.
Yunus peygamber gibi, kör kuyuda dardayım...

İNSAN KANI İÇENLER
Kandıracı kınama, ey kanan suçlu sensin,
Dövülen, öldürülen, ateşte yanan sensin.
Hem cahil, hem de yobaz, çok zavallı ve bön sün,
Üzüm suyu içene, yakın olma kafir der,
İnsan kanı içeni, kayırır Müslüman der.

KADER
Kader denen o zalim, boynuma zincir taktı,
Suçum günahım neydi, koynuma yılan soktu,
Taş demir değilim men yaşam boyu ağlattı,

KADERCİ TOPLUMLARDA
Dikili kuru gibi, meyvesiz ve gölgesiz,
Ancak yakmaya yarar, ormancıdan belgesiz.
İnsan hakkı ne bilmez, şeyhine bağlı dilsiz,
Kaderci toplumlarda, akıl, fikir çalışmaz.

KANDIRANLARDAN SUÇLU
Görün dünden dönekler, güne bakan oldular,
Şahsi çıkar uğruna, TV lere doldular,
Zülfüyare dokunup, azarla kovuldular,
Kandırılan toynaklar, kandıranlardan suçlu.