Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

MEST ETSİN BENİ
Ilgıt ılgıt esen ey seher yeli,
Dön benden tarafa es deli deli,
Belki kurur akmaz gözümün seli,
Gül kokar yârimin her gün nefesi.
Al getir koklayım mest etsin beni.

MEVLA’M
Bilenim derdime sendedir derman,
Kurtar dertlerimden Mevla’m elaman,
Pişsin tüm bedenim kalmasın hiç ham,
Arayan Mevla’sın bulur der atam,
Seni bulmak için ararım Mevla’m.

MEYDAN EŞKIYAYA, KATİLE KALDI

Yerle, gök titreten bir sesin vardı,
Dünya ulusları sana tapardı.
Dalkavuk, düzenbaz etek kapardı,
Meydanı boş bulan küfre başladı,

MEYHANEYİ BİLMEZKEN
İçkiyi hiç sevmezken, gün boyu içer oldum,
Her düşünden insanla, sağlam dostluklar kurdum,
Dertleriyle dertlendim, ondan sarardım, soldum,
Meyhaneyi bilemezken, geceler sarhoş gezdim.

MEZAR DA BİLE BİTMEZ
Gönülleri bir edip, delice sevdalansak,
Aşkın har ateşiyle, kavrulup birlik yansak,
Tek bir teneşir olsa, yan yana yatıp yunsak,
Ölümsüz ilk aşkımız, kalbimizde kaldıkça,
Biter denen sevdamız, mezar da bile bitmez.

MEZARLIKTA
Mezarlıkta işin ne niye sorma,
Deli sanıp ipi boynuma sarma,
Dinle, anla yanlış karara varma,
Dirilerde sohbet ehli kalmamış,
Ölülerle sohbet etmeye geldim.

MEZAR TAŞIMA
Hiçlik en yüce makamdır,
Kamillere şeref, şandır,
Hakka inancımız tamdır,
Ben o makama erersem,
Hiç yazın mezar taşıma.

MİHMAN EYLE ÜÇ
Uzaklardan geldim bitkin, yorgunum,
Bu gece koynuna yar mihman eyle.
Servi boya, tirşe göze vurgunum,
Bu gece koynuna yar mihman eyle.

MİHMAN EYLE İKİ
Anamdan öksüz kaldım, babadan dersen yetim,
Her hücrem isyanlarda, tükendi gücüm, yetim.
Sonbahar güllerine benzedi, betim, benzim,
Bu gecelik koynuna, yar beni mihman eyle.

MİHMAN EYLE Bir
Yeryüzü cenneti vücudun şehri,
Bu gece koynuna al mihman eyle,
Teni derde derman ey ilaç teri,
Bu gece koynuna sar mihman eyle.