Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

ÇALIŞAN BİR AKLIM VAR
Akıl çalışmıyorsa, o insan neye yarar,
Tek kendine değil ki topluma verir zarar
Gerçeği algılamaz, olur güdülen davar,
Müneccim misin deme, sorgulayan fikrin var.
Beni kimse kandırmaz, çalışan bir aklım var…

ÇALMA DUR FELEK
Benim canım taş mı yâda demir mi?
Suçumla, günahım sırtta kambur mu?
Gözlerimden akan gökten yağmur mu?
Sana da bir yerden gelen emir mi?
Benim canım taş mı yoksa demir mi?

ÇALMIŞ
Bu güzellik kimden de miras kalmış?
Yüzünü görende gül beyaz olmuş,
Miski amber kokun dünyayı sarmış,
Baharlar kokunu teninden çalmış.

ÇALMIŞ EN GÜZEL
Bülbül neden âşık güllere derdim,
Yıllarımı sırrı çözmeye verdim,
Sevdana düşende gerçeği gördüm,
Güller kokusunu ve de rengini,
Anladım ki senden almış en güzel.

CANA
Canım bak burnumda çıktı çıkarken,
Azrail kıymazken sen kıydın cana.
Bülbüller figanda ağıt yakarken,
Azrail kıymazken sen kıydın bana.

CANA CAN KATTI
Habersiz, mektupsuz, altmış yıl geçti,
Sandım ki sevdamız, sevgimiz bitti,
İlk aşkı unutmak aşığa güçtü,
Habersiz, mektupsuz, altmış yıl geçti,
Sesime ses verdi, cana can kattı.

CANANINLA
Ne paran mutlu eder, ne şöhretin ne şanın,
Damarda pıhtılaşır, akmaz kırmızı kanın.
Yüreğin pır pır etmez, küllenir söner aşkın,
Cananınla bir tende, olamazsan bir tek can.

CAN DERDİM
Nasıl sesleneyim bilmem ki sana,
Aşkım derdim, meşkim derdim, yar derdim.
Yanıt vermiyorsun küstün mü bana?
Sevdam derdim, sevgim derdim, can derdim.

CANI
Dikenini göremedim,
Gülüm diye sevdim seni,
Gonca gülün deremedim,
Dikenin acıttı canı.

CANANIM CANANIM
Sen gül olsan, ben de bülbül,
Dünyada en büyük ödül,
Aşkına yalvarsa bu dil,
Benim cananım cananım.