Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

EYLEME
İnsanı yaratan, rızık verensen,
Babayı evlada muhtaç eyleme.
Kara karıncayı yerde görensen,
Beni yaratansan, rızık verensen,
Kulunu namerde muhtaç eyleme.

EYLÜL GÜNEŞİ
Fakir yazı dermiş sana atalar,
Üşütme fakiri eylül güneşi.
Yapma telafisi onmaz hatalar,
Üşütme garibi eylül güneşi.

EY MAĞRUR, KİBİR
Mağrur, kibir ve kin en büyük düşman,
Böyle insanlar da yoktur din, iman,
Fayda etmez gayrı olsan da pişman,
Acı çeke çeke ölürsün mağrur.
Gör çağın Yezidi konuldu adın,

EY ŞEHİT OĞLU ŞEHİT
Ey kahraman Mehmetçik ey şehit oğlu şehit!
Düşman ordularının korkulu rüyası ey!
Vatan senin namusun, canından çok seversin,
Tehlikeye düşende ellerini kınalar,
Türk, Kürt omuz omuza birleşir kenetlenir,

EYÜP’ÜN SABRI
Yaşım altmışlarda hep biat ettim,
Sabır sabır sabır tükendim bittim.
Günahımı söyle, ne günah ettim,
Eyüp'ün sabrını bekledin benden,
O bir peygamberdi, ben sade insan.

EMEKLİLER SAHİPSİZ
Yaşlı emekliler sahipsiz kaldı,
Varını, yoğunu, rantçılar çaldı,
Oy veren emekli saçını yoldu,
Sararan, kuruyan yapraklar gibi,
Birem birem düşüyoruz dallardan.

EMEKLİYE ACIMAK YOK
Emekli bütçeye yüktür diyene,
Sersefil yaşamı layık görene,
Hiç sayı duymayıp hem de yerene,
Edepsizce her gün küfür edene,
Oy veren emekli daha beter ol.

EMEKLİ VAY BENİM SAHİPSİZİM
Vah zavallı emekli, vay benim sahipsizim,
Gerçekleri görmeyen, kederde ruh ikizim,
Yıllar yılı anlattım, kale almadın sözüm,
Vatan, ulus sevgisi, gayrı sana suç oldu,
Yazık bükük boynuna, borçlu yaşam borç oldu…

EMEKLİ BİR
Gericiler iktidara yürürken,
Bir elinden tutan sendin emekli.
Aydınlar gerçeği, önde görürken,
Aydını suçlayan kindin emekli.
Belki bunları AK ve Pak sandın,

EMEKLİLER BEDDUASI
Emekli öğretmenler, sizi eğitmedi mi?
Cahil, bilmez insanken, bir bilen etmedi mi?
Ülkeyi yönetende, adil ol demedi mi?
Emekli öğretmene, kuyruk ve zulüm niye?
Kuyrukta bekleyenden, daha beter olasın.