Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

NEFSİNDİR
Vah kendinin içinde!
Kaybolup, yiten insan.
Bilmezsin ki bedenin,
Senin mezarın olmuş,
Kör nefsini yenmeden,

NE GECEM GECE
Aşkınla divane ettin sevgilim,
Beni kor ateşe ittin sevgilim,
Ağzımda lal oldu söylemez dilim,
Ne gündüzüm gündüz, ne gecem gece.

NE GÜNAHI VAR
Tanrı yazıyorsa şansı, kaderi,
Kulunun ne suçu, ne günahı var.
Allah veriyorsa hayrı ve şerri,
İnsanın ne suçu, ne günahı var.

NE HALK SEVER
Mağrur ve kibir kulları,
Ne Hak sever, ne halk sever.
İnciten yetim, dulları,
Ne Hak sever, ne halk sever.

NEHİRLER ÇAĞLAR
Aşktan dilim laladır, yüreğim yara,
İçimde kederden, ırmaklar çağlar.
Talihim kemden kem, bahtım kapkara,
Benim dilim laldır, yüreğim yara,
İçimde hüzünden, nehirler çağlar.

NE İ DÜĞÜ BELİRSİZ
Ne i düğü belirsiz, gizli herzeler yiyor,
Katil ile bir olmuş, Türk Ulusu yok diyor.
Bukalemunu geçti, her gün bir urba giyor,
Suçlu yüce divanda, mutlak yargılanmalı...

NE KADAR KAÇA BİLİR
Vedasız çekip gitmek, var mıdır kavlimizde?
Yazık önem kalmamış, ne yeminde ne sözde,
Utanma hiç kalmamış, kızarmaz olan yüzde,
Âşık, maşuk sevdadan, ne kadar kaça bilir?

NE KAPI NE ZİL ÇALAR
Sen benden gittiğinde, her güne çentik attım,
Kalbim pır pır atarken, sabırla umut tuttum,
Bir seher döner diye, gecelerde sak yattım,
Çentiklerin sayısı, yedi yüz on dokuz bin,
Ne kapı ne zil çalar, hala neye dönmezsin.

NELER DÜŞLEDİM
Neler hayal eder, neler düşlerdim,
Bir gün gerçek olur mutlaka dedim,
Engelledi beni maddi durumum,
Neler hayal eder, neler düşlerdim,
Ne hayal ne düşüm gerçekleşmedi.

O GÜNLERİ ÖZLEDİM
Evlerimiz kerpiçten, yoksulun ki tek kattı,
Sobamız tenekeden, yakıtı da tezekti,
Yürekler sevgi dolu, kalpler ise ipekti,
Sıvası toprak kokan, evimizi özledim.