Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

ECEL UTANSIN
Yalnızlığı kader yazan el varsa,
Bedduadır o el kökten kırıla.
Yalnız olan yaşam ölümden zorsa,
Benden vazgeçmeyen tek gölgem kaldı,
Yalnızlığı yazan eller utansın…

ECEL YETSE DE
Al yanaktan tek bir buse verseydin,
Ölümden korkmazdım ecel yetse de.
Sineme gül kokan teni sürseydin,
Ölümden korkmazdım ecel gelse de.

DERSLERİYLE YETİŞTİK
Dünyalı insanları, bizler dost, kardeş bildik,
Ağlayanla ağladık, gülenler ile güldük,
Nefsi terbiye edip, ölmeden evvel öldük,
İncinsen de incitme, öğretisi alarak,
Edep, erkan, insanlık,dersleriyle yetiştik…

ELİ KANLILAR
Hangi bir aydını yazayım canlar,
Zulmün pençesinde sızlar kaldılar.
Gencecik yaşlarda mezar oldular,
Faşist ve zulüm kar iktidarlarca,
Korundu, saklandı eli kanlılar.

ELİM DENEN YALNIZLIK
Çekemez oldum gayrı, anadan cahil, cehli,
Azaldı insanların, kâmil olan Behlül-i
Tükeniyor dostlarım, çok iyi insan nesli,
Ne dert bölüşen kaldı, ne de bir sohbet ehli,
Canıma tak ediyor, zulüm denen yalnızlık.

ELİMDEN KAÇTI
Yiğit kırk yaşayanda, fırsat ancak bir düşer,
Ders alsınlar diyerek, öğüt vermiş atalar,
Aklını çalıştırmaz, gerçeği bilmez şaşar,
Bu yaşa dek elime, onlarca fırsat geçti.
Değerini bilmedim, hepsi elimden kaçtı…

EMEKLİ İKİ
Her seçim oy verdin iktidar ettin,
Sen elinle ettin ağla emekli.
Aç, açık, ser sefil tükendin, bittin,
Aydın sözü tutman söylemen niçin,
Sen oyunla seçtin ağla emekli.

ELİZ TORUNUMA SEVGİLERİMLE
Ailecek hasret yaşarken kıza,
Mevla’m Melek gibi bir torun verdi,

EL KEYİF ALDI
Ahlarım, oflarım göğe ağdıkça,
Temmuzda üstüme karlar yağdıkça.
Ay dede tutulup, yıldız sadıkça,
Ağ yar keyif aldı, el keyif aldı...

ELLER GÖRMESE
Bu dünyadan çoktan göçer giderdim,
Yârim aşkın beni tutsak etmese.
Çoban tutsan koyun, kuzu güderdim,
İlk göz ağrım benden yüzün dönmese.