Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

KALBİMİ SANA VERDİM
İndirme gül yüzünü, söyle dargınlık niye?
Bakmıyorsun yüzüme, iki elim boş diye,
Benim sana verdiğim, en kıymetli hediye,
Paha biçen olmadı, hala bu gün sevgiye,
En güzel hediyedir, sevgimi sana verdim…

BABAMLA, ANAM
Gözlüye gizli yok babamla, anam,
Her sözünüz doğru hem de tas tamam,
Kulak ardı ettim aklıma yanam,
Aklıma düştükçe kalbim kanıyor…

KALBİM YARALI
Hem çok mutsuz, hem de unutkan oldum,
Akıl güzelliğine tutsak kalalı,
Gırtlağıma kadar kederle doldum,
Cilven aklı, fikri baştan alalı,
Gönül paramparça kalbim yaralı…

KALANLAR MUTSUZ
Ulan yalan dünya neyin seveyim,
Namussuzlar mutlu, namuslu mutsuz.
Ter çevir sen seni hadi göreyim,
Zulüm eden mutlu, görenler mutsuz.

KALBİ, GÖNLÜ KIRARIM
Bir güzel gördüğünde, dilim anar, överse,
Gönlüm körkütük âşık, en delice severse,
Kalbim ritimsiz atıp, ona nazlı yar derse,
Senden gayrı güzeli, dilim anar, överse,
Dilimi kökten keser, kalbi, gönlü kınarım.

KALBİM ÇINLASIN
Kan uykuda olsam,gece yetmezse,
Senin özleminle, kalbim tütmezse,
Feryattan, figan dan, horoz ötmezse,
Öyle ta yürekten, çağır ki beni,
Kulaklarım değil, kalbim çınlasın...

KADERDE
Aşk için yaşamak emelim derken,
Aşk için ölmekte varmış kaderde.
Mecnunun derdinden ben beni yerken,
Aşk için ölmekte varmış kaderde.

KADERDE GİDER.
Sen nereye gitsen kaderde gider,
Kurtuldum sanırsın, kurtulamazsın.
Kaderin karaysa yaşam derbeder,
Komiklik yapsan da güldüremezsin...

KADER DİYE AĞLAMA
Sakın zulümden korkup, saklama yüzlerini,
Bağır, çağır ve haykır, duyur tüm sözlerini,
Yeter korkma zulümden, ağlatma gözlerini,
Gel zulme isyan eyle, kader diye ağlama.

KADERİ
Ta doğuştan geliyorsa,
Tanrı reva görüyorsa,
Buna kader deniyorsa,
Benim suçum, günahım ne?
Ben mi yazdım kem kaderi?