Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

VAR MOLA
Yeryüzü ölçeğinde araştırma yapılsa,
Hiç kapı atlamadan, her insana sorulsa,
Yalan ölçücü alet önlerine konulsa,
Benim derdim yok diyen tek bir insan var mola?

VAR OLDUN
Varlığını kabul ettik var oldun,
Ölümsüzdür dedik hep diri kaldın,
Müminler gönlüne hep sevgi kurdun,
Doksan dokuz ismi biz verdik sana…

VARSIN
Yıllar geçti beni unuttu sanma,
Kırk yıldır kalbim de yalnız sen varsın.
Suçu bana atıp itiraz sunma,
Kırk yıldır kalbim de yalnız sen varsın.

VASİYETİMDİR
Ecel gelip göçen de,
yakın derim cesedimi,
Katın gitsin küllerimi,
Eğe denizinin maviliklerine,
Alıp götürsünler dalgalar,

ÜZGÜNÜM CEVİZ AĞACI
Gölgende çok dinlendik, cevizlerinden yedik,
Bir başına kalmışın, üzgünüm ceviz ağacı.
Anne, baba, akraba, dostlarla sohbet ettik,
Gölgende çok dinlendik, içtik, güldük, eğledik,
Bir başına kalmışın, üzgünüm ceviz ağacı.

ÜZGÜN ÜZGÜN
Sevgilim düşüme geldi,
Sarıldı hatırım sordu,
Al yanaktan buse verdi,
Güzel bahçe sahilinde,
Arıyorum üzgün üzgün.

ÜZÜLME
Ayrılık ölümden olsa da acı,
Kalbini kemirse bir ince sızı,
Gönlüm buna asla olamaz razı,
Üzülme sen sevda sözlüm üzülme…

ÜZÜLÜRÜM, ACIRIM
Bir ağaçtan okluk da pokluk da çıkar dermiş,
Cennet mekanı olsun, onlarca eren, ermiş,
Ataların her sözü, bin altını değermiş,
Arsız ve bir de kötü, ataları olanın,
Evlat, torunlarına, üzülürüm, acırım…

ÜZÜLÜYORUM
Yeminler vermiştin unutmam diye,
Tek bir mesaj yazman vefasız niye,
Gül kokun gelmiyor sevgilim siye,
Unutuldum diye üzülüyorum.

VATANDAŞ İDRAK EYLE
Vatandaş idrak eyle, en kötü devir-desin,
Aptallar konuşuyor, akıllılar susuyor.
Bu karanlık yılları,babam altmış yıl önde,
Bizler daha çocukken, bu günü anlatmıştı.