Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

KÜFÜR SÖYLER
Edep yoksa bir insanda,
Dili her gün küfür söyler,
Edepli olan utanır,

KULA BORÇLU EYLEME
Bu dünyayı insan için yaradan,
Çoğu yoksul azı kral ve sultan,
Kul hakkı yiyene desene utan,
Hakka suçlu, kula borçlu yaşatma...

KÜLE ÇEVİRİR
Eyüp'ün derdine sen dert mi dersin,
Benim derdim yakar küle çevirir.
Yaratan bu derdi kemlere versin,
Dağlara dökersem dağı devirir,
Kayalara döksem küle çevirir.

KÜL EYLER
Aşk derdini bilmez âşık olmayan,
Hasret çeke çeke her gün solmayan,
Genç yaşında verem olup ölmeye,
Korkarım yar aşkı beni deleyler,
Ateşin de yaka yaka kül eyler.

KÜL OLDU
Aşkına binlerce şiirler yazdım,
İsmini kalbimin içine kazdım,
Tek bir teşekkür yok üzüldüm, kızdım,
Elli yıl avuttu miladı doldu,
Yaktım şiirleri hepsi kül oldu…

KÜLÜMÜ
Cahildim sevdana kandım,
Nazlı yârim olun sandım,
Can evimden vurdun yandım,
Aşkın savurdu külümü.

KÜLÜNE OLDU MUHTAÇ
Gerçek hadisler gibi, bizim atasözleri,
Komşular bir birinin, külüne dendi muhtaç.
Karşılıklı saygı ve sevgi sunar gözleri,
Vatandaş aman uyma, fitnenin yanından kaç,
Komşular bir birinin, külüne oldu muhtaç.

KULUN, KÖLEN OLAYIM
Çok umut beslemiştim,
Cümlesi boşa gitti,
Sanmıştım sevda sözü,
Taşsa eritir tözü,
Vuruldum ela göze,

KUL YETER BİZE
Emlik kuzu kesen vicdansız kasap,
Senden de sorulur bir gün bu hesap,
Katiller ahrette çekerler azap,
İstemez ölümüz ipekten kefen,
Kıllardan dokunan çul yeter bize…

KÜNYEME
Çeke çeke ben bu dertten ölürsem,
Aşk elinden öldü yazın künyeme.
Mezarımdan kalkar geri gelirsem,
Aşk için dirildi yazın künyeme.