Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

ÇIKMADIKCA
Anmasan unutsan dünü,
Aklından silsen sen beni,
Bir sevgili bulsan yeni,
Ölmeden unutmam seni.
Bu can tenden çıkmadıkça…

ÇIKMAZ AĞZINDAN
Aydınsa önemli değil lisanı,
Her ülkede aydın yazarlar tanı,
Kalmaz hiç gönlünde şek, şüphe, sanı,
Ehlibeyt yolunu süren müminin,
Kötü söz ve küfür çıkmaz ağzından.

ÇIKMIŞ GİBİYİM
Anlamadım, bilemedim ben beni,
Ruhum bedenimden çıkmış gibiyim.
Dilerim ki üzmem sevdam ben seni,
Ruhum bedenimden ayrı gibiyim.

ÇIKMIYOR
Unuturum sandın yıllar geçtikçe,
Senin yaşadığın elden göç-tükçe,
Her gün meyhanede şarap içtikçe,
Sesin kulağımdan, kokun burnumdan,
Çıkmıyor cananım, bir an çıkmıyor…

CİL ATTI
Unutmak kolay değil, hele seni unutmak,
Gündüzleri huzurlu, geceler rahat yatmak,
Gündüz dingin olmadım, geceler rahat uyku,
Aşkın hücrelerime, bir bir cil attı sevdam.

ÇİLE
Meğer çile çekmeye, gelmişim bu dünyaya,
Nice dert döktüm geldim, Hanya’ya ve Konya’ya,
Et kemiktim dayandım, olsa dayanmaz kaya,
Derdi gayet çok diye, düşmemek için dile,
Dost, düşmandan utanıp, ıssızlar da ağlardım,

ÇİLE ÇEKTİRİR
Kimi kader diyor, kimi şan buna,
Bu aşk kül edecek oy yana yana!
Beddua edemem nazlı yar sana,
Bakın şu yârimin cana zulmüne,
Aşkına düşeli çile çektirir.

ÇİLEKEŞ ÖMRÜM
Bir kez küstü barışmıyor,
Şu benim çilekeş ömrüm,
Artı bana danışmıyor,
Ah benim çilekeş ömrüm!

ÇİLEM
Ben çilemi yazsam, kırk roman dolar,
Gazele dönüşür, bahçeler, bağlar,
Düşmanlar sevinir, dostlarım ağlar,
Ölende biter mi bilmem ki çilem?

ÇİLEM DOLMADI
Sevgilim güzelliğin, şiir yazayım dedim,
Kağıt, kalem tükendi, defterde yer kalmadı.
Uzaya göçtün ise, ben de göçeyim dedim,
Füzede yer yok diye, astronotlar almadı…