Ben yüksek dağların ensesinden esen rüzgarın sesinden yazan kalemin,konuşan dilin mısralarına deyil insanın insanca yaşamına önem veren haksızlığın karşısında olan bir insanım.Benimde zülümle kavgam var.ne yüksek olur asılırım ne de alçak olur basılırım
Eserleri
Susmayan silahların ölüm kokusu
Ben savaşın çocuğuyum ben acıyım,çileyim göz yaşıyım çünkü ağlayan benimdinmez acılarım babamı kaybettim gülmeyi zaten unutum akranımı oyun arkadaşımıhepsinden evel evimi ben annemi yitirdim bir tas sumu yoksa çamurmudünya durdu meyer bunca kan can petrolmuş.Ne acı anlamasın güneşi unuttuk geceleri uyuttuk uyuyan kalkmıyor döşegi yorganıkulaklarımıza başımıza tutuk ben yaşamayı unuttum haykırın karanlık geceye semada ışıldayan yıldızlara ölüme terk etmesin.Günahımız çocukmu olmak 05,04,2003 fahreddin çankaya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!