İlhamını sessizlikten alan bir şiirin çığlığı.
Neşesi, canının acısından gelen bir kadın.
Huzuru, hayal kırıklığına bağlı bir edayla,
Geceye rengini veren karamsar bir ruh hali.
Gündüz ölmesini istediği güneşin akşamüstü batışına aşık.
Yağmurlar kuşanır her seferinde,dökülen saçlarını toplarken dalından.
Doğuştan rimelli kirpikleri,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta