Soluklan, dedi doğa ana,
tüm hindibalar yetmeyecek gönülden niyazına.
Bir daha geçmez burdan güneş arabası,
aydınlatmaz gök kubbeyi ışıltısıyla.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta