📖 KIVI 1–5: “Sağırlı’da Başlayan Sessizlik”
1️⃣ Sağırlı Köyü sabaha ezanla değil— Fadime’nin iç çekişiyle uyanır. Gözleriyle duvara değil, kendine yaslanır kadınlar.
2️⃣ Fadime’nin saçı, annesinin eliyle değil— rıza dışı kurulan kaderin örgüsüyle örülür. Her tel, bir susuş uzunluğundadır.
3️⃣ Çeşmeden dönen testide su değil— sabır taşar. Ama kimse kırmaz testiyi, çünkü sesi duymak istemez kimse.
4️⃣ Dayılar karar alır: “Verilecek.” Kimse “Kime?” diye sormaz— çünkü soru, köyde ayıptır.
5️⃣ Fadime, karar verilen sofrada bir tek lokma almaz. Ama o an bir roman yutulur: acıyla, sessizce, tek nefeste.
📖 KIVI 6–10: “Kaçışın Kervanı”
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta