Yediğimiz içtiğimiz hep senden sorulur
Bazen kahvaltı bazen rakı sofrası kurulur
Nice aydınlık kalemler acımasızca vurulur
Yıkılsın alem, facebook suz neyleyim
Şiirlerimize ilham kaynağı oldun
Her sohbete daldığımız uzun koldun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Artık dostumuz da arkadaşımızda facebook oldu haklı şiir :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta