Dağın yamacına varıp oturdu,
Ah, çekip inledi derinden Ferhat.
Dedi ki:-Şen olsun Şirin’in yurdu,
Kalktı usul usul yerinden Ferhat.
Bir gün bu aşkımız bilinir dedi,
Şirin için bu dağ delinir dedi.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




ben,
artık bu şiirlerimi sevmiyorum.
düşünüyorum da;
ne, tam olarak Şirin’im olmuş,
n de ben Ferhat.
ne tam olarak Leyla’m olmuş,
ne de ben Mecnun.
ne tam olarak Aslı’m olmuş,
ne de ben Kerem.
ahhh!… ahhh!...
hep bu yarım sevmelerim,
hep bu yarım sevilmelerim yok mu;
ikisi ancak bir bütün eder,
işte o da ben…
katılmak istedim Üstad.
bu güzel efsane, şiirinzde güzel bir tat bulmuş.hikayesi de bilgilendirme açısından çok faydalıydı Hocam.
paylaştığınız için çok teşekkürler.
baki selamlarımla.
Eeeeeeeee!!!!!!!
Boşuna 'her aşığın bir ahı vardır' dememişler.
Ferhatın ahı da Şİrinmiş.
Tebrikler Hocam.
Selam ve dua ile.
Bu şiir ile ilgili 52 tane yorum bulunmakta