sevmedim bozulmayı,
insanî tortularımı dikenler sarmış,
öyle istiyorum ki ben olarak kalmayı,
mezalimin kulakları boynuzu geçmiş…
galiba, ondan derin yaram,
bu yüzden, kendi kafamın içinde
sıkışıp kaldı dünyam…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta