Ben ne yaptım ki ezğulam
Benden alıpta veriyon ona
Demem gerekirken hudaya
Pençe divan olmuş gönül nefsine.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




'Ezğulam' ağıza alınan bu sözcük tevazuu iliklerde hissettiriyor. çok ama çok alçak gönüllü bir sözcük...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta