Ben ne yaptım ki ezğulam
Benden alıpta veriyon ona
Demem gerekirken hudaya
Pençe divan olmuş gönül nefsine.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




'Ezğulam' ağıza alınan bu sözcük tevazuu iliklerde hissettiriyor. çok ama çok alçak gönüllü bir sözcük...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta