Pencereye ne zaman çıksam ışıltılı yüzünü arar oldum
Aşk bir kaldırım taşı gibi kenara çekilmiş, atılmış belki de
Büyüyor aşkım, kucaklayarak karşılıyorum karanlığın dip köşesini
Ezgilidir aşkım, Cemal’edir bu sevdanın temelleri
İki ayrı dünya arasında birleşen kollarımız
Hacetimdir gözlerimle gördüğüm adımlarını sokaklarımda yaşamak
En uzun yollardan gelensin,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta