Sonbahar rüzgarı estiğinde,
Yapraklar gibi döküldü umutlarım.
Ezgi, seninle dolu bu dünya,
Şimdi sensiz bir hayal, bir yalnızlık anı.
Gözlerim aradı seni her köşe bucakta,
Ama anladım ki yolumuz ayrı artık.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta