Gün hiç bitmeden dağılan servilere,
bir selam da ben vereyim, bırakıp gitmeden.
Gözlerinde bir ışık ki, uzanır gök boyunca.
Bir bahar ayında buldum seni
bir sonbaharda kaybetmeli.
Anlatmak ne ki, vazgeçmeli senden,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta