Biriktirdiğim hiçbir salavat yetmedi yüzünü keşfetmeye,
Günlerce yürüdüm, gezgin gibi arşınladım,
Ulaşamadım derinliklerine yüzündeki vadinin…
Gelirken ruhumu terk edeceğimi bilmiyordum rıhtımına avuçlarının,
Avuçların ki ellerimin mayın tarlası korkusu…
Ateşe bile çocukça dalışlar yapan ellerim,
Komşuluğuna bile cesaret edemiyor avuçlarının.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta