Gitti son ulak;gözü titrek
bir mühür gibi hurucunda taşıyarak
şehrin çarşılarında bingün bir arya
üşüttü mangal yüreğini taş konakların
ilkin alıcı kuşlar düştü
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




eskimeyen yeni eşkâlimiz bizim ; hüzün...daima hüzün..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta