rojeki tarî bû
berf û baran dıbarî
te ez hiştimû tu çûyi
sterk wendabun
jiyan bu bırîn
heviyamın ji cihane xetiya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hewal duygularınız hep umut aksın...
yüreğine sarıl...sağlık orda
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta