EZ MUHTACE TE ME
Mahçup bir sevdaydı bizimkisi,bitmesi de bu kadar aşikar.Aslında sen hep olmalıydın hayatımda.Yalnız taşımamalıydım bu sevdayı.Bu sevdayı biz kurduk,ben yalnız kalmamalıydım.Duy beni küçüğüm! Başka bir dille sesleniyorum sana.
Ez muhtace te me…
Hiç mi sormuyorsun beni Kırlangıçlara?
Hiç mi hatırlatmıyor beni yağmur,ya geçtiğin sokaklar! hiç mi anımsatmıyor?
Peki yüreğin,
Peki ellerin…Yoksa hatırlamıyor musun artık beni?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta