Karşılıklı oturduk yine; bir yanda ben, bir yanda o yorgun ihtiyar,
Dedim ki ona:
Bak, yine bir sızı var, içimde dinmeyen bir rüzgâr.
Yine bir isim dolanıyor dilimize, söküp atamıyoruz bir türlü,
Aklımız dumanlı, uykular haram, gönlümüz ise hep mühürlü...
Ben anlattım derdimi, o sükûtla dinledi her bir sözümü,
Sustum sonra... Sigaramın külünde kaybettim kendi özümü.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta