Bir başına büyüdük evren cehenneminde.
Ne başımız göğü yararak yükseldi,
Ne ayaklarımız sağlam denecek kadar topraktaydı.
Kaşık kadar yumruğu var insanların,
Epeyi de ağıca sözleri var elbette.
Bakma, ne göğün ne de yerin izlerini taşıyoruz;
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta