Oyun çocuğu idim
Kimi bilyemi topacımı
Kimi iplik makarasından arabamı
Kimi de benden habersiz
Rüyamı alıp götürdü.
Oysa biri geri getirdi
Zihnimin en kuytusuna bıraktı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta