Son yaprakta koptu kuru dallardan
Bir çığ düştü sanki yüce dağlardan
Bir eyvallah borcum vardı canlara
Hemde eyvallahın en kralından
İyi günde yüzüme gülene
Kötü günümde terk edene
Gözümden yerin taa yerin dibine girene kadar
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Belliki acı çekiyorsun incinmişsin kimi zaman dostlardan kimi
zamanda kendini insan zannedip insan olmayanlardan
sesizlik suktuttan ders almamışlar kutlarım
EYVALLAH
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta