Eyvah-ı Eyvah Şiiri - Aydın Duran

Eyvah-ı Eyvah

Avare gönüle iblis fısıldadı
Yalana inanıp gidiyor gibi
Islıklar kulağında uğuldadı
Rüzgara kapılıp gidiyor gibi

Ayıkladı önüne serdi başını
Boşa akıttı gözünden yaşını
Omzunda taşırken kendi naaşını
Gölgeler içinden geçiyor gibi

Dönüşü olmazdı, durası gelmez
Serde erlik var ,rüzgarı tükenmez
Cemreye yetişse, boranı dinmez
Açmadan çiçekler, soluyor gibi

Yetiş Ya Rabbi şaşırmış bu kulun
Ne sağı var, ne de solu var bunun
Tümden kıran girmiş sanki düz yolun
Hep yokuş yukarı çıkıyor gibi

Sözün çoğuda denmiyor aptala
Uzanıp duruyor hep yüksek dala
Bir murad almadan ahmak budala
Boşuna nefsini yoruyor gibi

Olanlar oldu işte ,geçen geçti
Kâyeoğlu nefsini nesre çekti
O bir arıydı,hevesler çiçekti
Gülden güle konup uçuyor gibi
Günden güne ölüp göçüyor gibi….

(Aydın Duran)