Boynu bükük, garip yapılışlı Allah’ın kulu.
Hiç belli değil ölmüş mü yoksa yaşıyor mu?
Gözlerinin bile feri yok, muamma dolu.
Dedi eyvah! mahvolmuş bir insan bu.
Esirgemiş sanki yaradan her şeyi ondan.
Kurtulamamış kederden, bıkmış hayattan.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




TEBRİKLER.ÇOK GÜZELDİ.
SAYGILARIMLA
gidiyoruz son hızla heybemiz sırtımızda acaba içini doldurabildikmi güzel şiir için kutlarım selamlar
Aslında hepimiz aynı değilmiyiz..
Hepimize eyvah...Eyvah ki ne eyvah..
Allah senden razı olsun yolculuğumuzu
hatırlattın bizlere..Allaha emanet ol..yunus karaçöp
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta