Elinle içirdiğin meyler hoşa mı gitti?
Aşıklar bahçene hep koşa koşa mı gitti?
Bizse seni uzaktan ve gönülden sevmiştik
O ümid o bekleyiş eyvah boşa mı gitti?
(1979 - Kartal / İSTANBUL)
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Başka ne olacaktı ki.
Ümit hatayı kalabalıkta kendisine bir yer açmaya çalışmakla yapar.
Aşkta rekabet yoktur oysa.
Rekabetin olduğu yerde aşk yoktur daha doğrusu.
Sizin olan size doğru kendiliğinden akacaktır.
Zaten sizin olmamış bir şey de kayıptan sayılmaz.
Kırılan ümit olsun.
Bu işin başında olduğunuzu gösterir.
Asıl kötüsü kalp ve düş kırıklığıdır.
Burda bir inandırılmışlık vardır çünkü.
Ümit kendinden yola çıkar çoğu kez. Adı üstünde, ufak bir esintiden muson yağmurları bekler artık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta