28 Kasım 2007, Trabzon
Eyvah, ne yer kaldı ne de yar kaldı!
Gönlüm darda, aklımsa onda kaldı!
Yaşamdan ne bir zerre heves kaldı,
Şimdi ağlar gönlüm, onu el aldı.
Eyvah, ne sevgi ne de saygı kaldı!
Gözler firari, el avare kaldı!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta