Vah ki vah bize! Kimsesizliğimize,
Eyvah ki yalnızlığımıza!
Üzülmeye mâhkum doğmadık,
Sırtımızda hançer izleri yoktu başta!
Eyvah bize dostluklarımız sahteleşmiş!
Eyvah ki eyvah bize
Sevgilerimiz kahpeleşmiş!
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




O zaman bir an önce bu vahametin çaresine bakmak lazım Alparslan kardeşim. Malum bir sıkıntıyı ve bir illeti hele de böylesine dehşetli bir illetti ah ile vah ile tedavi edemeyiz herhalde! Bizce bunun çaresi mazide bizi biz yapan değerlere geri dönmek ve gavurların bile beğenmeyip çöpe attıkları kem huyları izale etmektir. Bu da şüphesiz ancak bizi yaratan yüce Mevlanın kitabına ve onun son resulünün sünnetine ittiba etmekle mümkün olur.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta